نوشته‌ها

چسبندگی-رحم

چسبندگی رحم

چسبندگی های داخل رحمی (که به آن سندرم آشرمن نیز گفته می شود) هنگامی تشکیل می شود که بافت اسکار بین دیواره های داخلی رحم ایجاد می شود و باعث می شود دیواره ها به هم متصل شوند.

چسبندگی داخل رحمی غالباً پس از ضربه به حفره رحم مانند اتساع و کورتاژ (D&C) که برای خاتمه حاملگی یا سقط جنین، خونریزی بیش از حد رحم پس از زایمان یا سایر شرایط زنان انجام می شود، اتفاق می افتد.

دلایل دیگر ممکن است ناشی از جراحی های سرپایی باشد که بافتی مانند پولیپ یا فیبروئید یا آندومتریت (عفونت پوشش رحم) را از بین می برد.

چسبندگی رحم وضعیت متفاوتی نسبت به فیبروم رحم یا پولیپ های آندومتر دارد و درمان آنها متفاوت است. زنان مبتلا به چسبندگی ممکن است هیچ علائمی را تجربه نکنند و برخی از خانم ها فقط ممکن است دوره های قاعدگی غایب، سبک یا غیر طبیعی داشته باشند.

اثرات مهم چسبندگی رحم می تواند عدم توانایی در بارداری یا سقط مکرر باشد. در موارد نادرتر، جریان قاعدگی ممکن است توسط چسبندگی مسدود شود، باعث درد لگن یا دیسمنوره (دوره های قاعدگی دردناک) شود.

چسبندگی داخل رحمی معمولاً با روش اشعه ایکس به نام هیستروسالپینگوگرام (HSG) تشخیص داده می شود، که از کاتتر کوچکی که از طریق دهانه رحم قرار داده شده است استفاده می کند تا یک ماده رنگی را برای مشاهده در رحم پمپ کند. سونوگرافی سالین، جایی که محلول نمکی به حفره رحم وارد می شود و سونوگرافی انجام می شود، می تواند چسبندگی را نیز تشخیص دهد. همچنین با هیستروسکوپی می توان چسبندگی های داخل رحمی را تشخیص داد و در همان جراحی آنها را برطرف یا قطع کرد.

چسبندگی رحم در دسته بیماری های شایع در میان زنان می باشد ،که در صورت عدم تشخیص به موقع  می تواند عاملی در  ایجاد سقط جنین و یا نازایی گردد. چسبندگی رحم را می توانیم به چند دسته مختلف تقسیم بندی کنیم ،چسبندگی داخل رحمی و چسبندگی ها در داخل لگن .

چسبندگی داخل رحمی

این نوع از چسبندگی در شرایط خاصی برای بیمار به وجود می آید در واقع به این دلیل که مخاط آندومتر در داخل رحم به طور طبیعی ایجاد می گردد و می تواند سبب قاعدگی در زنان شود. اما در بعضی حالات در شرایط خاصی این مخاط از بین می رود و سبب چسبیدن نواحی داخل رحم می شود که به آن چسبندگی داخل رحمی یا نشانگان آشرمن گفته می شود .

عوامل موثر در ایجاد چسبندگی رحم

  • عفونت می تواند به عنوان عاملی موثر در ایجاد عفونت ها شناخته شود اما منظور از عفونت ،عفونت های رایج در بین زنان نمی باشد ،عفونت های مزمنی که به دلیل ایجاد سل و جذام در زنان دیده می شود عاملی در ایجاد چسبندگی رحم شناخته شود .
  • کورتاژهای خشن نیز به عنوان عاملی موثر در چسبندگی رحم می باشند  . کورتاژهایی که در طی آن ها بافت داخل رحم آسیب می بیند ،عاملی در ایجاد چسبندگی رحم می باشد .
  • جراحی ها نیز می تواند زمینه ساز چسبندگی رحم در زنان باشند . جراحی هایی مثل آپاندیست ،جراحی کیست تخمدان ،فیبروم رحمی و… برای پیشگیری از ابتلا به چسبندگی رحم باید این نوع از جراحی ها با استفاده از روش های صحیح انجام گیرد تا احتمال ایجاد هر نوع چسبندگی را از بین ببرد .
  • زایمان به روش سزارین . در صورتی که زایمان با روش های صحیح انجام نشود دیده شده است که بانوان بعد از اولین زایمان سزارین خود دچار چسبندگی های شکمی می شوند . چسبندگی بیشتر در این موارد در ناحیه لوله های رحمی و مثانه دیده شده است .

چسبندگی-رحم

علائم چسبندگی رحم

  • نازایی
  • سقط جنین
  • قطع قاعدگی
  • درد های زیر شکم

راه های پیشگیری از چسبندگی رحم

برای جلوگیری از چسبندگی های رحمی باید قبل از انجام جراحی های متعدد و ابتلا به نازایی با دیده شدن هر گونه عفونت به متخصص زنان مراجعه کنید . مراجعه منظم به متخصص زنان می تواند هر نوع عفونت مشکوک را در زمان مناسب تشخیص و درمان کند . همچنین جلوگیری از بارداری در مدت زمان طولانی به زوجین توصیه نمی گردد ،استفاده از روش های جلوگیری از بارداری خطر ابتلا به آندومتریوز و چسبندگی رحم را افزایش می دهد .

دکتر پوربرفه ای متخصص زنان در شیراز به مادرانی که در خانواده خود سابقه ی ابتلا به بیماری ها و اختلالات ژنتیکی دارند توصیه به انجام آزمایشات ژنتیک می کنند.

اگر شما به دنبال متخصص زنان در شیراز هستید ، بهتر است بدانید که دکتر پوربرفه ای متخصص زنان در شیراز می باشند ، امروزه خدمات زیبایی در شیراز بسیار انجام می شود که جراحی زیبایی واژن در شیراز نیز یکی از آن ها می باشد .

باروری پس از رفع چسبندگی

با توجه به ارقام جمع آوری شده توسط انجمن پزشکی باروری آمریکا، نوع و شدت چسبندگی با نتایج باروری زیر ارتباط دارد.

در بیمارانی که چسبندگی رحمی خفیف تا متوسط برداشته شده است، از 70 تا 80 درصد موفقیت بارداری در تمام مدت، و اختلال عملکرد قاعدگی معمولاً برطرف می شود. اگر چسبندگی داخل رحمی شدید باشد یا به لایه داخلی آندومتر آسیب برساند، میزان موفقیت بارداری در تمام مدت پس از درمان فقط 20 تا 40 درصد است. برای زنانی که آسیب زیادی به آندومتر دارند و به درمان هیستروسکوپی پاسخ نمی دهند، استفاده از روش های دیگری حاملگی ممکن است بهترین یا تنها گزینه برای رسیدن به بارداری باشد.